Prekariat – nowa klasa społeczna

Twórcą pojęcia „prekariat”, powstałego ze złożenia słów precarious (ang. ryzykowny, niepewny, wątpliwy) ze słowem proletariat, jest brytyjski profesor – Guy Standing.

Neologizm ten pojawił się w 2011 roku, jednak zjawisko, które opisuje, istniało w naszym świecie już wcześniej. Prekariusze to osoby zatrudniane na umowy o elastycznym charakterze.

Zwykle są to ludzie młodzi, jeszcze studiujący, lub absolwenci wyższych uczelni. Na etapie studiów zdobywają oni doświadczenie w postaci staży, praktyk lub pracując na umowy o czasie określonym.

Są to również wykształcone osoby dorosłe, które musiały borykać się z problemami restrukturyzacji przedsiębiorstw, zmianami pracy, czy niestabilnością swojej pozycji. Prekariusze żyją w poczuciu braku stabilizacji, funkcjonując pod dyktando zmieniającej się ekonomii i gospodarki.

Problem ten dotyka coraz większej liczby państw, w tym również Polski. Emigracja nie jest już gwarantem poprawy warunków finansowych, choć jest popularną praktyką, wynikającą z braku perspektyw i niepewnością utrzymania stanowisk.