Sądy powszechne stanowią część polskiego systemu sądownictwa, właściwą do rozstrzygania spraw, które nie zostały zastrzeżone dla innych sądów. Obecnie w skład polskiego sądownictwa powszechnego wchodzą sądy rejonowe, okręgowe i apelacyjne, a zatem jest ono trójszczeblowe.

Sądy powszechne rozstrzygają wszelkie sprawy z zakresu prawa karnego, cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, które nie są zastrzeżone dla innych sądów. Do 2001 roku istniały także kolegia do spraw wykroczeń, ale Konstytucja zniosła ich funkcjonowanie.

Wszystkich sędziów sądów powszechnych powołuje, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. Na czele sądów stoją prezesi, powoływani przez Ministra Sprawiedliwości, natomiast w zakresie finansowym i gospodarczym sądami kierują odpowiednio Dyrektorzy Sądów Apelacyjnych, Okręgowych oraz Rejonowych, powoływani również przez Ministra Sprawiedliwości.

Postępowanie sądowe oparte jest na zasadzie dwuinstancyjności, w ten sposób uchybienia dokonane w sądach pierwszej instancji mogą zostać naprawione w sądach drugiej instancji. W niektórych sprawach dodatkowo przysługuje możliwość wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego.

Kontrolę nad sądami powszechnymi w zakresie orzekania sprawuje Sąd Najwyższy.